Kociewie to region etniczno-kulturowy położony na Pomorzu Gdańskim, w dorzeczu rzek Wdy i Wierzycy. Jest to drugi po Kaszubach największy region Pomorza, zajmujący obszar około 3000–3100 km².
Dokładne położenie Kociewia można opisać przez jego granice geograficzne i administracyjne:
Granice geograficzne i etnokulturowe
Region rozciąga się na lewym (zachodnim) brzegu Wisły. Granice Kociewia są płynne, ponieważ opierają się głównie na kryteriach językowych (zasięg gwary kociewskiej), ale najczęściej wyznacza się je następująco:
Południowy zachód (granica z Borowiakami Tucholskimi): linia biegnąca przez Czarną Wodę, Osieczną, Lińsk, Lniano, Bukowiec, aż do Gruczna i Topolinka nad Wisłą.
Wschód: Wisła (odcinek ok. 100 km od okolic Gruczna na południu po wieś Czatkowy na północ od Tczewa).
Północny zachód (granica z Kaszubami): linia miejscowości Trąbki Wielkie – Wysin – Liniewo – Nowe Polaszki – Konarzyny.
Podział administracyjny
Kociewie leży na terenie dwóch województw i obejmuje głównie trzy powiaty:
Województwo kujawsko-pomorskie: powiat świecki oraz fragmenty tucholskiego.
Województwo pomorskie: powiat starogardzki, powiat tczewski oraz fragmenty gdańskiego, kościerskiego i chojnickiego.
Główne miasta
W regionie znajduje się 9 miast:
Pozostałe: Pelplin, Gniew, Skarszewy, Skórcz, Nowe, Czarna Woda.
Starogard Gdański – uznawany za stolicę Kociewia.
Tczew – największe miasto regionu.
Świecie – główne miasto południowej części (Kociewie Świeckie).
Ciekawostka
W literaturze rozróżnia się tzw. Kociewie pierwotne (okolice Pelplina i na południe od Starogardu) oraz Kociewie rozszerzone, którego granice wyznaczono na podstawie badań dialektologicznych Kazimierza Nitscha. Nazwa regionu po raz pierwszy pojawiła się w zapiskach historycznych 10 lutego 1807 roku (jako Gociewie), co dziś upamiętnia obchodzony tego dnia Światowy Dzień Kociewia.
